W poszukiwaniu siebie / Agnieszka Kozak; obrazy w tekście i na okładce Aleksandra Waga-Mizera.
Czy znamy i rozumiemy siebie? Jakie przeżycia stoją za naszymi działaniami? Dlaczego w życiu codziennym zakładamy określone maski? Odpowiedzi na te pytania odnaleźć można w książce Agnieszki Kozak „W poszukiwaniu siebie” wydanej przez Wydawnictwo Literackie.
Autorka to ceniona psycholożka i psychoterapeutka, która w swojej pracy „towarzyszy ludziom z czułością w docieraniu do ich prawdy o sobie samych”*. I taka właśnie jest ta książka. Składa się na nią trzynaście opowiadań, z których każde obrazuje pewien typ zachowań, jak choćby to o krysztale, który próbuje zakryć wstyd, nie czuje, ale pragnie zachwycić, czy mrówce próbującej przykryć pracą opuszczenie emocjonalne. Agnieszka Kozak już wcześniej napisała część z nich, jednak mając na uwadze otrzymaną od czytelników informację zwrotną, iż podlegają one wielowymiarowej interpretacji, autorka postanowiła omówić je w sposób pełniejszy jak i napisać kilka nowych. Niewątpliwy wpływ na to, jak podkreśla sama Agnieszka Kozak, miało jej dojrzewanie jako psychoterapeutki, która obecnie potrafi dostrzec znacznie więcej w procesie psychoterapii.
Każde opowiadanie stanowi zaproszenie do bardziej szczegółowej analizy. autorka zachęca do spojrzenia w głąb siebie, odkrycia przyczyn naszych zachowań, wpływu przeszłości na nasze obecne życie.
To nie jest łatwa podróż, bo wymaga zderzenia się ze sobą, swoimi lękami, wstydem, bezsilnością, nawykami. Najważniejsze jednak i warte podkreślenia jest to, że Agnieszka Kozak z wielkim taktem odkrywa przed nami zawiłości ludzkiej psychiki. Czytając te książkę właśnie na to zwróciłam szczególną uwagę. Jej celem nie jest moralizowanie, a dawanie siły i zrozumienia. Do swoich czytelników zwraca się z dużą dozą empatii i tolerancji. Zachęca do poznawania i mozolnego odkrywania warstwa po warstwie tego, co w nas siedzi i uwiera. A wszystko po to, aby bardziej świadomie kształtować swoje życie.
Czytając tę książkę miałam wrażenie, że Agnieszka Kozak nie tylko wskazuje czytelnikowi drogę, ale sama staje się towarzyszką tej podróży. Lektura oferuje czytelnikowi rzetelną wiedzę psychologiczną podaną w sposób niezwykle przystępny, niemal intymny. Wartością dodaną są liczne przykłady z praktyki gabinetowej autorki, dzięki którym treść przekazu nabiera realnych kształtów i staje się zrozumiała dla każdego, niezależnie od stopnia znajomości psychologii.
Dodatkowy atut stanowią obrazy autorstwa Aleksandry Wagi-Mizery. Artystce doskonale udało się uchwycić to, co stanowi trzon poszczególnych opowiadań.
„W poszukiwaniu siebie” to mądra, dojrzała i momentami bezlitosna w swojej szczerości lektura, która jednak ostatecznie przynosi ulgę. Przypomina nam bowiem, że najważniejsza relacja, jaką kiedykolwiek zbudujemy, to ta z samym sobą.
* https://agnieszkakozak.pl/o-mnie/
Łucja Paplińska-Filipczak